Kotlety pożarskie

Ciężko się rozpisywać na temat powstania konkretnych potraw. Źródła są mało precyzyjne, można w nich wyczytać coś kompletnie odmiennego. W sumie chyba nie chodzi jednak o to skąd potrawa pochodzi, kto ją po raz pierwszy przygotował. Nie jest ważne czy odpowiada ona do końca konserwatywnemu przepisowi, którego tak naprawdę nie znamy. Ważne jest to, że będzie nam smakować, że jest przygotowana z jak najlepszych produktów i w jej przygotowanie włożono serce - to czuć w końcowym efekcie.

W ramach wspólnego gotowania wraz z Panną Malwinną oraz Martą postanowiliśmy przygotować kotlet pożarski (a może Pożarskiego???). Źródła są niejednoznaczne. Nie jestem pewien czy to kotlet drobiowy, czy z domieszką cielęciny. Mój kulinarny gust podpowiada, że jeśli macie dostęp do mielonej cielęciny to ją dodajcie. Kotlet będzie pełniejszy, nabierze charakteru. Mięso drobiowe powinno być posiekane, a nie zmielone. To również ważne ze względu na odbiór końcowego rezultatu. Dzięki ubitej pianie danie nie przypomina innych kotletów mielonych. Jest lekkie, delikatne, chciałoby się rzec dietetyczne ;-) 

Doskonale smakuje z aromatycznym grzybowym sosem, więc to połączenie z całą odpowiedzialnością Wam polecam.

Składniki (4-5 kotletów):

• 200 g filetów z piersi kurczaka
• 100 g mielonej cielęciny
• 1 mała czerstwa bułka
• 2 jajka
• 1 łyżeczka miękkiego masła 
• mąka, bułka tarta - do panierowania
• 2 łyżki posiekanej natki pietruszki
• sól, świeżo zmielony czarny pieprz - do smaku
• klarowane masło - do smażenia

Frittata z wołowiną i makaronem

Frittata to rodzaj omletu, danie którego głównym składnikiem są zmiksowane jajka. Słowo frittata pochodzi od włoskiego słowa smażyć, bo samo danie ma włoski rodowód. Od tradycyjnego omletu różni go nieco sposób przygotowania, a przede wszystkim podania. Omlet podawany jest w całości, złożony na pół skrywając w środku nadzienie. Frittata jest widoczna w całej okazałości, a w związku z tym, że jest bardziej sycąca krojona jest na kawałki. W omlecie nadzienie jest układane na lekko ściętych jajkach i z racji swoich rozmiarów jego przygotowanie trwa krótko. Frittata natomiast to nadzienie wymieszane z masą jajeczną. Większa ilość składników i spora grubość powodują,  że jej obróbka cieplna trwa zdecydowanie dłużej.

Oczywiście poza jajkami również coś musi się w niej znaleźć, w końcu to nie jajecznica. Jajkami zalane jest  nadzienie , którym może być praktycznie wszystko. Mięsa, sery, warzywa, makarony - do wyboru, do koloru. 

Frittata z jednej strony jest  wolno smażona na patelni, aby od spodu jajka z farszem się ścięły,. Wierzch, który jest jeszcze płynny jest dopiekany w piekarniku pod górna grzałką. Można również pod koniec smażenia nakryć patelnię pokrywką, aby wierzch się ściął albo tez obrócić omlet i smażyć z drugiej strony. Bardziej zwarte frittaty, takie jak poniżej, nie wymagają wcześniejszego smażenia i mogą być przygotowane jedynie w piekarniku. 

Frittata to dokonały pomysł na wykorzystanie resztek i taką funkcję spełnia z reguły we Włoszech. Niezjedzony makaron z sosem lub bez, resztki warzyw i mięs, sprzątanie lodówki - można kombinować do woli. Ważne jest, aby warzywa były wcześniej obsmażone lub upieczone wówczas nie puszczą wody gdy będziecie przygotowywać omlet. Frittata smakuje doskonale na ciepło i na zimno. Kawałek jako drugie śniadanie w pracy czy w szkole zadowoli każde podniebienie.

Składniki:

• 200 g makaronu (bavette, spaghetti, fettuccine)
• 300 mielonej wołowiny 
• 1 mała cebula, drobno posiekana 
• 1 marchewka, drobno posiekana 
• 300 g passaty pomidorowej (przecier)
• 4 jajka 
• 2 łyżki natki pietruszki, posiekanej 
• 2 garści rukoli 
• 8 pomidorków koktajlowych 
• 50 g parmezanu, startego 
• oliwa z oliwek – do smażenia 
• sól, świeżo zmielony czarny pieprz – do smaku

Rosti z polędwiczką wieprzową i porem

Nie zdawałem sobie sprawy z tego jak por bywa przez ludzi nielubiany. Nie do końca znam przyczynę, bo znajome osoby mówią tylko o  niechęci do jego spożywania i używania w kuchni, ale jak to często bywa prawdopodobnie niechęć wynika z nieznajomości. 

W naszej kuchni por nie jest często spotykany. Kojarzy się przede wszystkim z włoszczyzną w zupie i surówkami, natomiast nie jako samodzielne danie lub chociaż jego główny składnik. A szkoda, bo por jest nie tylko smaczną roślina, ale również niezwykle zdrową. Ma sporo składników mineralnych (wapń, sód, potas, żelazo, fosfor) i witamin (A, B1, B2, C, E, PP). Obniża ciśnienie tętnicze i poziom cholesterolu LDL, działa odtruwająco i wspomaga trawienie, stosowany zewnętrznie jest doskonały (podobnie jak cebula) na ukąszenia owadów.

Dzisiejsze danie to efekt wspólnego przygotowania dań, na które składają się por, ziemniaki i dowolne mięsiwo. Połączenie pora i ziemniaków jest wszystkim "porożercom" znane.  Najczęściej spotyka się chyba w zupach oraz różnego rodzaju zapiekankach, gdzie ziemniaki występują w postaci plasterków lub znacznie częściej jako puree. Dodatkowe składniki bywają różne. Mam wrażenie ze najczęstszym towarzystwem dla pora i ziemniaków jest kurczak i ryba, dość często wędzona. Takie zestawienia znajdziecie choćby w zupie ziemniaczanej z wędzonym trewalem czy też tarcie zeimniaczanej z porem i szynką.

Zapraszam do obejrzenia pozostałych dań z pora, ziemniaków i mięsa. Zapraszają Mops, Zuzia i Panna Malwinna.

A jeśli szukacie pomysłów na wieprzową polędwiczkę zerknijcie również:

Polędwiczka wieprzowa pachnąca papryką 

Polędwiczka wieprzowa z patelni

Pieczona polędwiczka wieprzowa z kuskusem i warzywami

Polędwiczka wieprzowa z szynką, jabłkiem i aromatycznym serem

Składniki (2 porcje):

• 1 polędwiczka wieprzowa ok. 250 g
• 1 ząbek czosnku
• 2 małe pory
• 2 gałązki tymianku, same listki
• 50 ml mleka
• 150 ml śmietany 18 %
• 1 łyżka posiekanej natki pietruszki
• olej rzepakowy, 1 łyżka sklarowanego masła - do smażenia
• sól, świeżo zmielony czarny pieprz - do smaku

Rosti (2 sztuki):

• 350 g ziemniaków
• olej rzepakowy – do smażenia
• sól, świeżo zmielony czarny pieprz – do smaku

Rolady z piersi kurczaka nadziewane grzybami.

Filet z kurczaka to rodzaj mięsa, który jest naprawdę przez sporą część społeczeństwa lubiany. Obserwując podczas zakupów co trafia do koszy czy na taśmę kasową widzę, że drób króluje na stołach. Nie wiem czy tylko walory smakowe i dietetyczne są tego powodem, nie sądzę. Niebagatelne znaczenie ma też pewnie cena, no i krótki czas przygotowania. Przygotowując elementy kurczaka mamy obiad gotowy w ok. 30 minut, a to ma niebagatelne znaczenie po dniu ciężkiej pracy czy nauki.
Sporo moich znajomych, mimo że jedzą filety, nie przepada za nimi. Wolą udka czy skrzydełka. Pierś jest za sucha wg nich. Rzeczywiście dość łatwo ją przesuszyć podczas obróbki, ale myślę, że przygotowanie jej wg tej receptury pozwoli się Wam cieszyć wilgotnym, soczystym kawałkiem kurczaka.

Składniki (2 porcje):

• 2 filety z piersi kurczaka
• 1 ząbek czosnku
• 1/2 marchewki
• 50 g pieczarek, brązowych (lub innych grzybów)
• 1 mały pomidor
• 1/2 łyżki posiekanych listków rozmarynu
• sól, świeżo zmielony czarny pieprz - do smaku

Polędwiczka wieprzowa z szynką, jabłkiem i aromatycznym serem

Dziś proponuję kolejne danie z serii dobrze zjeść i się przy tym nie narobić. To bardzo ważna zasada, gdy temperatura na zewnątrz oraz w kuchni przekracza nasze wrodzone zdolności cieszenia się ciepłem :-)

Zapraszam zatem na szybkie w przygotowaniu, soczyste i aromatyczne paczuszki z wieprzowej polędwiczki, dojrzewającej szynki, jabłka oraz pleśniowego sera.

Składniki:

• polędwiczka wieprzowa ok. 300 g
• 8 plastrów szynki dojrzewającej (serrano, szwarcwaldzka, prosciutto crudo)
• 1/2 jabłka
• aromatyczny ser z pleśnią (Gorgonzola, Stilton, Lazur)
• 2 gałązki rozmarynu
• sól, świeżo zmielony czarny pieprz - do smaku
• olej - do smażenia

Sznycel wiedeński, czyli Wiener Schnitzel

Dziś kuchnia serwuje sznycel wiedeński, czyli Wiener Schnitzel. To chyba kotlet, który zrobił największą furorę w Europie, król kotletów rzekłbym. Zwykły kawałek udźca cielęcego, panierowany i usmażony na maśle, a tak często zamawiany w restauracjach i ze smakiem jedzony. Choć czemu się dziwić, w naszym kraju nadal schabowy jest restauracyjnym i domowym hitem.
Tak więc Wiener Schnitzel to sznycel z udźca cielęcego, lekko rozbity i panierowany w mące, jajku i bułce tartej. Bułka nie powinna być dociskana do kotleta, panierka ma być luźna dzięki czemu podczas smażenia zacznie odstawać od mięsa. Sznycel smażony jest w dużej ilości gorącego tłuszczu, aby się równomiernie usmażył. Tłuszczem tym tradycyjnie jest mieszanka smalcu i klarowanego masła lub samo masło, a w dzisiejszych czasach, gdy bardziej dbamy o zdrowie, mieszanka oleju roślinnego i masła.
Kotlet smażymy z obu stron na złoto-brązowy kolor kilkukrotnie potrząsając patelnią, co ma za zadanie spotęgować odstawanie panierki od mięsa. Na koniec, podczas smażenia kotleta już z drugiej strony, na już usmażoną powinien powędrować cienki plasterek masła.
Sznycle podaje się koniecznie z kawałkiem cytryny, której sokiem należy skropić mięso tuż przed jedzeniem. Jako dodatek do sznycla tradycyjnie podaje się kartofle z posiekaną natką pietruszki (Petersilienkartoffeln) albo sałatki ziemniaczane. Czasy się zmieniają więc obecnie często podaje się go z frytkami i pieczonymi ziemniaczkami (jak wszystko chyba). W Niemczech jada się go również bez cytryny, za to z dodatkiem filecika anchois, kaparów i natki pietruszki. Sznycel wiedeński to ekskluzywny towar, wiec dodatki powinny być też pierwszej klasy - porządne marynowane szparagi będą niczego sobie ;-)

Bardzo ważna sprawa - jeśli w restauracji spotkacie się z nazwą sznycel po wiedeńsku (Schnitzel Wiener Art) to taki kotlet z cielęciną nie ma nic wspólnego. Nazwa Wiener Schnitzel to nazwa chroniona i tylko kotlety z doskonałej cielęciny mogą być sprzedawane pod taką nazwą. Kotlety z tańszej wieprzowiny to już tylko "po wiedeńsku" :-)

Składniki (2 porcje):

• 2 sznycle cielęce
• 1/2 cytryny
• panierka: bułka tarta, mąka, 1 duże jajko
• olej rzepakowy, 4 łyżki masła - do smażenia
• sól - do smaku 

Gulasz z kurczaka ze szparagami

Przed Wami pyszne danie ze szparagów. Wiem, że teraz jesteście pewnie zanudzani tym warzywem, ale kiedy jak nie teraz?? W tym roku szparagi są tanie i pyszne - koniecznie musicie wypróbować kilka mniej tradycyjnych dań z ich udziałem. Oczywiście trzeba zjeść mniej lub bardziej tradycyjny krem ze szparagów czy też zapiekankę ze szparagami, ale warzywo to nadaje się praktycznie do każdej potrawy. Nic nie powinno Was ograniczać :-)

 

Składniki (2 porcje):

• 2 małe piersi kurczaka
• 1 czerwona cebula 
• 4 białe szparagi 
• 4 zielone szparagi 
• 100 ml bulionu drobiowego 
• 150 g gęstej śmietany
• odrobina mąki - do panierowania
• 2 łyżki masła - do smażenia 
• sól, świeżo zmielony kolorowy pieprz - do smaku
• natka pietruszki, posiekana

Kiełbaski norymberskie z duszoną kapustą - Nürnberger Bratwürste mit Sauerkraut

Sporo czasu już minęło odkąd mieliście okazję przeczytać kilka informacji o norymberskich kiełbaskach. Dziś chciałbym wrócić do tematu i zaprezentować Wam danie, które niezwykle często jest wybierane w Bawarii na przeróżnych jarmarkach, w piwnych ogródkach czy restauracjach. Najzwyklejsza kiszona kapusta i grillowane kiełbaski są podstawą tego pysznego dania, które gorąco polecam.

 

Składniki (2 porcje):

• 500 g kapusty kiszonej
• 1 cebula
• 100 g boczku wędzonego, w plasterkach 
• 1/2 szklanki białego wina, wytrawnego
• 1 szklanka bulionu warzywnego 
• 1 liść laurowy 
• 3 ziarna ziela angielskiego
• 3 jagody jałowca, rozgniecione
• cukier, sól, świeżo zmielony czarny  pieprz - do smaku
• 1 łyżka smalcu do smażenia 
• 12 kiełbasek norymberskich, usmażonych lub grillowanych

Ciabatta z wołowiną i aromatycznym serem

Pieczywo jadam dość rzadko dlatego jeśli już zawita na mój stół to nie może to być najzwyklejsza kanapka z serem. Tym razem postanowiłem przygotować kanapkę obiadową ze wspaniałym stekiem z antrykotu i aromatycznym serem Stilton - obiad gotowy w kilka minut, nie można nie skorzystać!

Składniki:

• 1 ciabatta, najlepiej z mojego przepisu :-)
• 1 stek z antrykotu, ok. 200-250 g
• 1 spora garść rukoli
• 2 łyżeczki musztardy
• 50 g aromatycznego sera (u mnie Stilton z karmelizowaną cebulą)
• 2 łyżki oliwy z oliwek
• sól, świeżo zmielony czarny pieprz
• krem balsamiczny do podania

Drei im Weckla - kiełbaski norymberskie w bułce

Nazywanie tego wpisu przepisem byłoby nadużyciem moim zdaniem, chociaż nie każdy zna tą smakowitość, tak jak nie każdy zna norymberskie kiełbaski, o których pisałem wczoraj. Drei im Weckla to chyba najbardziej popularne uliczne jedzenie w Norymberdze. Norymberskie kiełbaski są tam jadane namiętnie i na wiele sposobów, ale ze względu na szybkość i wygodę trzy kiełbaski w bułce są zdecydowanie najczęściej kupowanym produktem. Cenowo, jak na niemieckie warunki, przekąska również jest przystępna - kosztuje 1,50-2,50 euro, na imprezach takich jak Jarmark Bożonarodzeniowy trzeba już jednak zapłacić 3 euro.

Jedzą je mężczyźni i kobiety, szykownie ubrane panie i robotnicy mający właśnie przerwę śniadaniową. Nawet dzieciaki zajadają je ze smakiem, mimo że mają problem z otwarciem ust do rozmiaru pozwalającego zjeść taką kanapkę. W co lepszych miejscach serwujących to danko stoi kilka rodzajów musztardy, każdy może sobie zaaplikować tą, która mu najbardziej odpowiada. Jeśli będziecie w Norymberdze to koniecznie spróbujcie Drei im Weckla, a  może nie czekajcie na to tylko kupcie w sklepie norymberskie kiełbaski i zróbcie sobie sami taką przekąskę (prawdziwe kiełbaski są już do kupienia w naszych sklepach).

Składniki (2 porcje):

• 6 kiełbasek norymberskich
• 2 łyżki musztardy
• 2 bułki
• 2 łyżki oleju rzepakowego

Patelnię grillową skropić olejem i usmażyć na niej kiełbaski. Po usmażeniu odstawić je na bok i na tejże patelni lekko podsmażyć od wewnątrz przekrojone na pół bułki. Następnie na spód każdej z bułek włożyć obok siebie po 3 kiełbaski, posmarować je musztardą i nakryć górną częścią bułki. Zjadać ze smakiem ten jakże inny fast food.

Smacznego :-)