Bundz marynowany w oliwie z oliwek

Bundz (bunc) to pyszny ser tradycyjnie wyrabiany z owczego mleka i wpisany na listę produktów tradycyjnych. W konsystencji coś pomiędzy twarogiem a mozzarellą. Mozna go spożywać w tej postaci, natomiast po dojrzeniu wytwarza się z niego bryndzę. Z tegoż sera można przygotować naprawdę wiele pysznych dań. Nadaje się na kanapki i do sałatek, można go usmażyć w panierce albo zamarynować. Ja proponuję to ostatnie, bo oprócz niewątpliwych zalet smakowych takiego rozwiązania oliwa zabezpiecza ser przed zepsuciem i umożliwia jego dłuższe przechowanie.
Jak wspomniałem bundz wytwarzany jest z mleka owczego, ale spotyka się również sery z mleka krowiego lub koziego, a także ich mieszanek. Każdy ma inny smak, każdy jest niezwykle smaczny.
Do przygotowania marynowanego sera można użyć swoich ulubionych dodatków. Mogą to być ulubione zioła (tymianek, majeranek, szałwia, rozmaryn), czosnek, suszone pomidorki, papryczka chili, kapary, marynowana lub pieczona papryka. Właściwie panuje dowolność. Całość należy zalać dobrej jakości oliwą z oliwek, a jeśli ktoś nie przepada za jej smakiem i chciałby coś delikatniejszego to polecam olej słonecznikowy.
Sposób wykonania jest podobny jak w przepisie na marynowany ser camembert, można również w identyczny sposób zamarynować naszego oscypka lub grecką fetę.

Zapraszam do obejrzenia przepisu na Nakládaný hermelín

 

 Składniki:

• 200 g sera bundz
• 10 szt. suszonych pomidorków
• oliwa z oliwek
• 1 łyżka pieprzu kolorowego, w ziarnach
• 4 ziarna ziela angielskiego
• 4 ząbki czosnku, pokrojone w plasterki
• 3 liście laurowe
• kilkanaście listków szałwii

Pizza Margherita w neapolitańskim stylu

Pizza, płaski placek drożdżowy, który zawojował świat. Nie znam osobiście osoby, która by jej nie lubiła, znam natomiast wiele, które za pizzą szaleją. Mimo, że nie jest daniem nowym to drogę ku sławie pizza rozpoczęła dopiero w wieku XX, a rozkwit "przemysłu pizzowego" przypadł na okres po II wojnie światowej.  W światowej kuchni istnieją potrawy bardzo podobne do pizzy i to takie, które są znacznie starsze od niej. Nikt się jednak nie spiera, że pizza ma włoski rodowód, choć sławę nie tylko w świecie, ale również we Włoszech utorowała sobie przez Stany Zjednoczone, gdzie dzięki włoskim imigrantom na stałe zawitała do jadłospisów. Pizza jaką znamy dziś nabrała swojego charakteru właściwie dzięki Kolumbowi, który to przywiózł do Europy po raz pierwszy pomidory. Dziś czymże jest pizza bez nich, a wyobraźcie sobie, że wówczas pomidory uznawano za trujące i ludzie mieli opory przed ich zjedzeniem.

Pasta primavera - cudowne tagliatelle z warzywami

Pasta primavera to lekki makaron podany w towarzystwie warzyw. Nie ma ograniczeń co do samych warzyw. Chodzi o to, aby było smacznie, zdrowo, sezonowo, kolorowo. Wskazane są świeże zioła, jak najlepszej jakości oliwa z oliwek i oczywiście parmezan. Klasyczny sos primavera robiony jest z oliwy z oliwek i czosnku, ale pasta primavera bywa również podawana z nieco cięższym sosem Alfredo, na bazie masła.

Dziś wspólne gotowanie wzięło sobie za cel makaron primavera. Bez narzucania przepisu, wolna kuchenna wola. Jestem ciekaw każdej potrawy, bo pewnym jest, że każda będzie inna :-)

W przedsięwzięciu udział wzięli: Lejdi, Panna Malwinna, Shinju, Wojciech, Maggie, Siaśka, Mops et moi :-)

Składniki (2 porcje):

• 250 g świeżego makaronu tagliatelle (200 g suchego)
• 1 mała cukinia, pokrojona w półplasterki
• 1 papryczka chili, posiekana
• 1 czerwona cebula, pokrojona w półplasterki
• garść fasolki szparagowej, żółtej
• garść młodego szpinaku (baby szpinak)
• 6 łodyg szczypioru, posiekanego
• 1 ząbek czosnku, przeciśnięty przez praskę
• 4 łyżki oliwy z oliwek
• sól, pieprz kolorowy - do smaku
• świeżo starty parmezan